Rise of the Wicker King

Ég týndi pennanum mínum.

Kæra dagbók.

Afsakið að ég hafi ekki skrifað í þig í langan tíma en ég týndi pennanum mínum. Ég var svo heppinn að Brjánn fann hann aftur. Hvernig hann fór að því hef ég enga hugmynd um. Ég hélt að hann hefði dottið úr bakpokanum mínum ofan í tröllaholuna.

Nóg um það. Förin gengur framar vonum. Ljós Moradrin skín skært og vísar okkur leiðina en nú liggur hún í átt að skugga. Við þekkjum öll hversu vel myrkrið umlykur allt ljós í námunum. Það er hins vegar einnig vel þekkt að þó ekki sjáist vel frá uppruna ljóssins þá sjá allir ljósið í myrkrinu. Ég lærði þá lexíu í bardaganum við drekann. Ekki vera ljósið, eltu ljósið.

Sól sígur nú til jarðar og ég þarf að undirbúa sólkveðjubæn. Ég afsaka aftur trassaskapinn í mér.

Comments

dagbókarfærsla fyrir þar síðasta session :)

Ég týndi pennanum mínum.
 
bjornlevi

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.